Naaldkant

Van de week op Facebook een discussie: is naaldkant borduren? Hierover valt een interessant gesprek te voeren. 

De discussie die ik volgde vervalt al gauw in welles/nietes argumenten, en een omschrijving van hoe naaldkant gemaakt wordt, tegenover wat borduren nu eigenlijk is. 

Het filmpje van het klokhuis (26-2-2026) vat het bij monde van de mode expert Daan van Dartel zo samen: borduren is met materiaal door ander materiaal heen gaan om het te versieren. (1.28 in het filmpje)

https://hetklokhuis.nl/tv-uitzending/5915/borduren

Als je het zo stelt, is naaldkant dus niet borduren. Het vormt door de steken een stof.

Deze discussie heeft een vriendin van mij ook gevoerd toen ze voor de borduurvereniging aandacht wilde besteden aan het Tenerife kant. Dit kant wordt vaak gemaakt met behulp van een wieltje of op een papieren ondergrond waarop een patroon is getekend. Naaldkant is stofvormend en dus geen borduurwerk. 

Maar waar ligt de grens, en wie bepaalt dat?

Ik heb prachtige voorbeelden van Tenerife/Cilaos kant gezien in Italiaans werk, waarbij het kant wordt geborduurd (for lack of another word), in de stof, waarbij een aantal draden zijn weggeknipt/gesneden. In haar prachtige blog Il piacere del ricamo besteed Silvana Fontanelli er ruim aandacht aan. 

Is dit stofvormend, of versierend?🤷‍♀️

Punto in aria is naaldkant en wordt op een papieren patroon geborduurd en dus stof vormend.

Reticello maakt alleen kant in geknipte gaten. Is het naaldkant in reticello dan geen borduurwerk? Ik blijf het een vreemd onderscheid vinden om het over stof vormend versus met een materiaal door een ander materiaal gaan om het te versieren, en eerlijk gezegd, muggenzifterij.

Hedebo 6, Vogeltje

Hier beloofde ik terug te komen op het vogeltje uit Modern Folk Embroidery, dus vandaag deel ik foto's van de vorderingen en het geheel zoals het in mijn pronkrol zal komen.

Druppels borduren vergt concentratie en een vaste hand!

Hedebo en Schwalm lijken erg op elkaar als je het 
Hvidsøm bekijkt

Het uiteindelijke resultaat zoals het gemonteerd wordt in de pronkrol.

Een close-up van Udklips rondjes

Nogmaals Udklips rondjes

Wit op wit. Ik krijg er nooit genoeg van :-)

 

Lenços dos Namorados

 In Portugal was het onder de bevolkingsgroep de Minho gebruik dat als een meisje een jongen leuk vond en wel verkering wilde, ze een zakdoekje borduurde met daarop toepasselijke motieven en een lief gedichtje, een lenço dos namorados.  Er is een goed artikel over te vinden in het ledendeel van de website van Merkwaardig. Ook meen ik dat de Handwerken zonder Grenzen er weleens aandacht aan heeft besteed (geen idee welk nummer). 

Nu ik met de pronkrol bezig ben, is dit een mooi idee voor een volgende lapje, lekker kleurig. Ooit in Portugal kocht ik al wat blaadjes met patroontekeningen..

Pronkrol initiaal

 De moderne pronkrol, zo leert Merkwaardig me, begint met een mooi initiaal. Laat ik daar nu een prachtig patroon voor weten!

Het boek van Elisabetta Sforza heb ik al jaren in huis, maar ik had er nog nooit wat uit gemaakt. Dat is nu helemaal goed gekomen..

Waldorf kroon III

 Na twee Waldorfkronen (zie hier en hier) was ik wel weer even klaar met borduren op vilt. Maar ja, deze twee kleindochters zijn zusjes, en als je voor de één een kroon maakt... de volgende kroon lag dus al even op inspiratie te wachten. 

Maar toen kondigde Nan van der Storm op Facebook aan dat ze weer een SAL (stitch a long) ging doen in de groep Hitomezashi/doorstoppen/darning, en dat was wat ik nodig had om aan de gang te gaan.

Met veel plezier (en liefde voor mijn bijna naamgenoot Lilly) borduurde ik hartjes met bottonsöm op de kroon. 

Plaatjes van bottonsöm vind je natuurlijk op Pinterest, maar wil je weten hoe je het maakt, kijk dan even op de genoemde Facebookgroep. Wie ongeduldig is kan ook terecht bij de webwinkel van Ditta Blom: Blomsterstuga.

Hierbij wat foto's van mijn probeersels..

Ingelijst!

 De tweede Oekraïense lap, waar ik al eerder over schreef, is ingelijst. Je kunt de close up foto’s bekijken in dit bericht. Ingelijst komt een borduurwerk nog beter tot zijn recht. 

Het werk is groot, 64 bij 84 cm. Geborduurd met DMC mouliné, coton à broder, en perlé nr 8 op 12,6 draads Zweigart linnen. 

Ik heb lang nagedacht hoe ik kon aangeven dat het om Oekraïense motieven ging, zonder tekst in de lap te verwerken. Met de vlag is dat aardig gelukt, denk ik.

Wie van klederdracht houdt, kijkt zijn of haar ogen uit op het blog van Roman K, FolkCostume and Embroidery 

Het sneewerk wordt geaccentueerd
door een donkere achtergrond achter de lap
te kiezen

Fries witwerk

Yvette Stanton, schrijfster van excellente boeken over borduren, heeft zich laten overtuigen dat het Friese witwerk, waar tot nu toe geen boek over is verschenen, het waard was om te documenteren. Dat heeft geleid tot het prachtige boek Frisian Whitework, Dutch embroidery from Friesland.

Inmiddels worden in Nederland de boeken geleverd en komen de eerste foto's van projecten uit het boek op internet. 

Op Facebook is er een speciale groep opgericht om Nederlands sprekenden te ondersteunen bij het begrijpen van het boek, voor zover dat nodig mocht zijn, want de tekeningen zijn bijzonder duidelijk. Ook bestaat er een groep Whitework embroidery op Facebook, en komt in het Handwerkcafé Waddinxveen een Stitch A Long (SAL) per 1 september op gang. 

Een SAL betekent dat verschillende dames uit het café, en allen die via Facebook willen meedoen, met hun eigen boek en uitleg in het café of in de groep op FB, elk aan hun eigen merklap borduren en dan een randje per twee weken. Een tempo dat toestaat dat je ook nog andere dingen tussendoor doet. Je kunt er alles over lezen op het blog. 

 Intussen ben ik bezig met het borduren van een lapje dat ik van plan ben te naaien op een deurstopper. Ik kies mijn eigen kleuren en draadjes en combineer naar hartelust alles wat eigenlijk niet bij elkaar past. Het is gebaseerd op de gekleurde merklap uit het boek, maar ik pik ook wat mee uit de witte merklap en maak het breder. Toen ik de foto ervan op Facebook liet zien, waren er veel mensen die vroegen welke kleuren en welk garen ik gebruikte.. Mijn garen bestaat voor een aanzienlijk deel uit bijna niet gesponnen zijde van La Religieuse, en is waarschijnlijk wel 80 jaar oud, als het niet ouder is. Verder gebruikte ik Eterna zijde (ook al niet meer te koop), zijde van het merk Vennecolcoton, Madeira, en Gloriana.

de oorspronkelijke kleuren uit het boek.

d

De kleuren van het lapje heb ik getracht te benaderen met DMC splijtgaren. Niet overal een exacte match omdat ik ook verlopende garens heb gebruikt.

• 13 lichtgroen
• 225 heel licht roze
• 353 midden roze
• 704 grasgroen
• 807 donker turquoise
• 828 licht turquoise
• 893 of 3706 donker roze
• 924 of 3803 petrol
• 962 en 893 samen de kleuren van gemêleerd garen
• 807 en 3755 samen de kleuren van gemêleerd garen

Wie wil, kan dit omzetten naar een merk zijde, bijvoorbeeld Soie d'Alger. Deze zijde is er ook met verlopende kleuren, o.a. te koop bij Hardanger.nl.

patroon uit Frisian Whitework

motieven uit Frisian Whitework

ENGLISH: Since the automatic translations keep getting better, I shall no longer translate all my posts into English. A matter of : "I'd rather use the time for embroidery".

Hedebo 2

English text below

Taellesyning

De borduurlap, genoemd in de voorgaande blogpost, is bedoeld als een gordijn, en omvat als een 'merklap' de technieken Tallesyning, Dragverk, Rudesyning, Hvidsøm, en Baldyring. Voor het Udklips is fijnere stof nodig. Uiteraard beginnen de lessen aan mijn vriendinnen met de oudste vorm van Hedebo, het Taellesyning.

Voorbeelden van Taellesyning zijn te zien in verschillende musea in Denemarken, o.m. in het historisch museum Roskilde, Køge, Nykoping, het al eerder genoemde museum Greve en het kunst industrie museum in Kopenhagen. 

Foto: Lilian Kok.
Manchet van een hemd,
versierd met Hedebo puntjes langs de rand,
 tentoongesteld in het Museum Roskilde

Het tellend naaien is dus de eerste/oudste techniek die we rekenen tot het Hedebo. Zoals in het voorgaande artikel genoemd, kenmerkt deze techniek zich door geometrische patronen en diagonale balken die worden uitgevoerd in rijen van 3 of 4 boven elkaar geborduurde halve kruisjes.

Mijn keuze voor de lap die ik maakte was deze:

Verder naar onderen een rand taellesyning met het begin van rudesyning (het sneewerk in deze motieven):

Op deze foto's  zijn de diagonale lijnen, gevormd door de rijen van halve kruissteken boven elkaar duidelijk te zien. Net als in het Hardanger en Marker witwerk, vormt dit de basis, waarna in de open stukken verschillende motieven passend worden geborduurd. Vaak naar eigen inzicht van de borduurster.

Mijn vriendinnen hebben inmiddels alle drie verschillende randen met Taellesyning geoefend en zijn nu begonnen aan de volgende techniek, het Dragverk. Daarover later meer.

Taellesyning

The embroidery mentioned in my previous blogpost, will be a curtain, and like a 'sampler' is composed of the techniques Taellesyning, Dragverk, Rudesyning, Hvidsøm, and Baldyring. For Udklips we need a finer linen. Naturally, the lessons for my friends start with the eldest form, Taellesyning.

Examples of taellesyning embroidery can be found in various museums in Denmark, for instance in the historic museum of Roskilde, Køge, Nykoping, the aforementioned museum of Greve and the kunstindustrimuseet-museum of art and design in Copenhagen.

photo: Lilian Kok
cuff on a shirt, embellished with the so called Hedebo triangles,
exposition in Roskilde museum.

The counted sewing is the oldest/earliest form of embroidery we call Hedebo embroidery. As mentioned in the previous post, this type of embroidery is characterized by the geometrical patterns and the diagonal 'bars' which are composed of 3 to 4 half crosses, embroidered one above the other.

My choice for my Hedebo sampler were these motifs:

Further down the sampler I chose a border that is a merge between Taellesyning and the later form Rudesyning (see the cutwork in this border).

These pictures clearly show the diagonal lines, formed by stitching three or four half crosses one above the other. Just like the embroidery of Hardanger and Marken, these diagonals are the basis of the embroidery, after which the left over open spaces are filled with motifs made to fit the space. Often  the stitcher used her own judgment here. 

My friends, in the meantime, have practised all three of them, various borders of taellesyning and have moved on to work on Dragverk. More on that later on..

Friese Merklappen

(English text below the photos)

Was ik in maart bij haar, nu is het haar beurt om naar hier te komen. Hier is Waddinxveen, en in algemenere zin, Nederland. Bij haar leerden mijn vriendin en ik het Lefkara borduurwerk, afkomstig van Cyprus. Wij hebben haar lekker gemaakt met het wit- en sneewerk uit Nederland, om te beginnen het Marker en het Friese witborduurwerk. Een tegenbezoek zit in de planning..

Maar na een eerste lap met verschillende alfabetten, was ik blijven steken bij de tweede, waar ik enthousiast een ontworpen J (die gebruikten ze niet in de oorspronkelijke lappen) en een K op had geborduurd, alsmede een prachtig hart en een sneewerkrand. Toen wist ik niet meer zo goed wat ik ermee aan moest. Hij was nog best leeg.. maar ja.. geen inspiratie en dan is de puf ook snel weg.

Doordat ik Yolande toch wat wilde kunnen tonen, en ik in witwerk geborduurde lakentjes had gemaakt bij de geboorte van mijn twee kleinzonen, bedacht ik dat ik er wel een soort geboortelap van kon maken. Op mijn eerste lap stond per slot van rekening ook al de naam en geboortedatum van de oudste kleinzoon..

En ploef! Daar was de inspiratie weer. Nu is de lap in een sneltreinvaart afgemaakt. En heb ik het Friese wit-sneewerk weer in de vingers zitten..

Frisian white and cutwork samplers

Visiting her in March, now it is her turn to visit me in Waddinxveen, and more in general, the Netherlands. At her place, we were studying Lefkara, white and cutwork from Cyprus. We had been enticing her to visit us, mentioning our local whitework and cutwork, for starters the Marken and Friesland style of whitework. Her visit here is pending..

But after embroidering a first Frisian style whitework sampler a few years ago, I stranded with my second one, in which I very enthusiastically had designed a large J (J did not exist in Frisian alphabets), a K a beautiful heart and an edge in cutwork, I did not know quite what else to embroider on it. It was still quite bare..

I want to be able to show Yolande some personal Frisian work.. and since I already had made whitework Frisian sheets for the cradle of my two grandsons, I thought I might turn this one into a birth sampler of some sort.. After all, the first alphabet cloth also bore the name and birthdate of the elder grandson..

And presto, there was a plan of sorts to finish the sampler. Now it was done quite fast - in solar we can talk of fast, hand embroidering! The technique is fresh in my mind (or in my fingers, as we say in Dutch)